Συντήρηση και αποκατάσταση της εικόνας της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας

Το πριν και το μετά της συντήρησης της εικόνας του Αγίου Αθανασίου

Η ΕΙΚΌΝΑ ΕΊΝΑΙ ΤΟΥ 1895

 Συντήρηση και αποκατάσταση της εικόνας του Αγίου Αθανασίου
Εργασία σε εξέλιξη ..
Ειναι μία παλαιά εικόνα λαικού αγιογράφου με μεγάλη συναισθηματική αξία για τους ιδιοκτήτες της.
Η εικόνα παρουσίαζε αρκετές φθορές στην ζωγραφική της επιφάνεια .Το ξύλινο υπόστρωμα αντιθέτως ήταν σε πολύ καλή κατάσταση .
Εργασίες :
Έγινε στερέωση  της ζωγραφικής επιφάνειας και όπου παρουσίαζε κρακελάρισμα η χρωστική , Ακολούθησε ο καθαρισμός του παλαιού βερνικιού. και η αισθητική αποκατάσταση .
Τέλος η εικόνα περάστηκε με βερνίκι προστασίας .

ΤΟ ΧΡΥΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Πρώτη φάση του χρυσώματος ειναι το πέρασμα της επιφάνειας με γομαλάκα Η γομαλάκα είναι μία φυσική ρητίνη την οποία διαλύουμε σε οινόπνευμα και σκοπό έχει να κλείσει τους πόρους της επιφάνειας που θα χρυσώσουμε . Μέτά την γομαλάκα περνάμε το Μπόλο .Το μπόλο είναι μία πάστα που αναμιγνείεται με αραιωμένη κόλλα , περνιέται αρκετά χέρια και δημιουργεί το κατάλληλο υπόστρωμα για το χρυσό . Συνταγή Κόλλα :50 γμ. απιονισμένο νερό + 1,1 γμ ζελατίνη Πάστα αμπολιού : 50γμ κόλλα + 20,5 γμ αμπόλι Προσοχή στο ανακάτεμα να διαλυθεί και οτι κάθεται στον πάτο του δοχείου (θέλει λίγη υπομονή ) Συνολικά περνάμε 18 χέρια μπόλο (τα μισά φεύγουν με το τρίψιμο ) Τρίβουμε την επιφάνεια με ψιλό γυαλόχαρτο για να λειανθεί. Μετά την στιλβώνουμε με τον αχάτη. Στιλβώνοντας το μπόλο κάνουμε τον χρυσό πιο λαμπερό . Τοποθετούμε το φύλλο χρυσού στην επιφάνεια με το χρυσό προς τα κάτω και το χαρτί προς τα επάνω ,και βρέχουμε την χάρτινη επιφάνεια με ρακί . Με το ρακί ενοργοποιείται η κόλλα του μπόλο και κολλάει το χρυσό . Η τελευταία φάση του χρυσώματος είναι το στίλβωμα . Γυαλίζουμε την επιφάνεια με τον αχάτη και τέλος περνάμε τον χρυσό με βερνίκι προστασίας .

Συντήρηση καθαρισμός εικόνας

Katerina Tranakou - Α daisy in the field (2021) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

Katerina Tranakou - Α daisy in the field (2021) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

Katerina Tranakou - The groupof friends (2020) Ζωγραφική, 14,5x21 cm @artmajeur

Katerina Tranakou - The groupof friends (2020) Ζωγραφική, 14,5x21 cm

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ : Μην τυχόν και δεν πάτε

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ : Μην τυχόν και δεν πάτε:   Ώρες λειτουργίας της έκθεσης είναι 10:00 -13:30 & 18:00 -21:30 έως και την Κυριακή 24 Οκτωβρίου η έκθεση σας περιμένει. 

Katerina Tranakou - Βάζο με λουλούδια (2020) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

Katerina Tranakou - Βάζο με λουλούδια (2020) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

Katerina Tranakou - Στο πάρκο (2020) Ζωγραφική, 29,7x21 cm

Katerina Tranakou - Στο πάρκο (2020) Ζωγραφική, 29,7x21 cm

Katerina Tranakou - Το αδέσποτο γατάκι (the stray kitten) (2021) Ζωγραφική, 14,5Χ21

Katerina Tranakou - Το αδέσποτο γατάκι (the stray kitten) (2021) Ζωγραφική, 14,5x21 cm

Αικατερινη Τρανακου - Νύχτα στην πόλη (2021) Ζωγραφική, 50x70x2 cm

Αικατερινη Τρανακου - Νύχτα στην πόλη (2021) Ζωγραφική, 50x70x2 cm 

Αικατερινη Τρανακου - Η Πόζα (2021) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

Αικατερινη Τρανακου - Η Πόζα (2021) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

Αικατερινη Τρανακου - Στο τσίρκο (2020) Ζωγραφική, 40X30

Αικατερινη Τρανακου - Στο τσίρκο (2020) Ζωγραφική, 21x14,5 cm

eshop για καλό σκοπό Κατερίνα Τρανάκου

Κατερίνα Τρανάκου (skoposzois.gr)

Εδώ και μερικές εβδομάδες συμμετέχω ως εθελόντρια -συνεργάτης στον Σκοπό Ζωής ,που στηρίζει τον άνθρωπο και εστιάζει στην ενθάρρυνση του προκειμένου να προωθήσει μέσα από συλλογικές δράσεις την δουλειά του 

Σκοπός Ζωής (skoposzois.gr)

eshop JUST aRT by Katerina Tranakou

 Δημιουργίες από JUST aRT by Katerina Tranakou - Jamjar.gr

 

ΈΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΛΑΥΡΙΟ 2021

 

ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΦΟΡΗΤΗ ΕΙΚΟΝΑ
30Χ40
Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.), Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθετε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στενοχωρημένους οικογενειάρχες. Ο Άγιος Νικόλαος ήταν προικισμένος και με το χάρισμα της θαυματουργίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ

 

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΨΗΦΙΔΩΤΟΥ

                                                        

                                                                                         ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟ                                                          

    

                                                             

Η διακόσμηση των τοίχων, των δαπέδων ή της οροφής των ναών, συνήθως, αλλά και των σπιτιών με μικρές πολύχρωμες πέτρες, ή κομμάτια από γυαλί ή τερακότα. Τις πέτρες αυτές τις κολλούν με τέτοια τέχνη και με τόση αντίθεση χρωμάτων, ώστε να προξενούν εντύπωση στο θεατή από μακριά. Οι μικρές αυτές πέτρες ονομάζονται ψηφίδες η τέχνη ψηφιδογραφία και τα δημιουργήματα ψηφιδωτά ή μωσαϊκά.t Η λέξη μωσαϊκό προέρχεται από την ελληνική λέξη μούσα. Η επίσης ελληνική ονομασία ψηφιδωτό προέρχεται από την λέξη «ψήφος» (μικρή πέτρα). Ένας ορισμός της τέχνης αυτής θα μπορούσε να είναι ο εξής: Ψηφιδωτό είναι μια εικόνα συνεκτική της οποίας το κάθε επί μέρους στοιχείο είναι κτισμένο από μικρά ή μεγάλα κανονικά ή ακανόνιστα κομμάτια πέτρας, μαρμάρου, γυα­λιού, κεραμικών κτλ συνδεδεμένα με κονίαμα. Καλύπτουν δε ολόκληρη ή μέρος μιας επίπε­δης ή καμπύλης επιφάνειας ή ακόμη κι ένα τρισδιάστατο σχήμα. Το ιστορικό περίγραμμα της τέχνης του ψηφιδωτού διαιρείται σε τρεις κύριες φάσεις, με τις επιμέρους αναλυτικές περιόδους τους: • Την αποκαλούμενη «κλασική» από τις απαρχές της τέχνης στην Εγγύς Ανατολή έως τα θολωτά ψηφιδωτά της πρωτοχριστιανικής τέχνης Τη μεγάλη «Μεσαιωνική Βυζαντινή» φάση με τα εντοιχισμένα και θολωτά ψηφιδωτά • Τη «σύγχρονη» φάση, η οποία ξεκινά με την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος κατά την περίοδο της Αναγέννησης

Τα πρώτα ψηφιδωτά που παρουσιάζονται στην ιστορία της τέχνης είναι τα ψηφιδωτά δάπεδα των Μακεδονικών ανακτόρων. Για την κατασκευή τους χρησιμοποιείται το φυσικό βότσαλο Οι Βαβυλώνιοι ανέπτυξαν πολύ στην τέχνη την τεχνική της τερακότας, η οποία προσομοιάζει πολύ με την πορσελάνη. Κατόρθωσαν δε να τη χρωματίσουν και να την εμφιαλώσουν δηλαδή να την επενδύσουν με ένα είδος γυαλιού. Με αυτό το υλικό δημιουργούσαν σε τεράστια μεγέθη έργα, όπως φτερωτούς λέοντες ή ανθρώπινες μορφές, συνήθως στρατιώτες. 

Με αυτές τις παραστάσεις διακοσμούσαν την εξωτερική όψη των τειχών, ένθεν και ένθεν των πυλών, στις οχυρωμένες πόλεις τους. Έτσι η τέχνη αυτή θεωρήθηκε από πολλούς σαν ο πρόδρομος του ψηφιδωτού. Τα υλικά για τα κονιάματα είναι πασίγνωστα και μπορούμε να τα βρούμε εύκολα στο εμπόριο και ειδικά σε μαγαζιά με υλικά οικοδομής. 

Τα υλικά που θα αναφέρω πιο κάτω είναι εκείνα που αναμειγνύονται μεταξύ τους για να μας δώσουν το υπόστρωμα στο οποίο στερεώνεται το ψηφιδωτό. Εξαίρεση αποτελεί το κερί και ο εποξικός αρμός. 

Ένα σημείο που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι τα υλικά που θα αναφέρουμε δεν είναι απαραίτητο να αναμειγνύονται όλα μαζί αλλά για κάθε μια περίπτωση ξεχωριστά υπάρχει και η κατάλληλη συνταγή. 

Τα υλικά για την κατασκευή κονιάματος και ο τρόπος που θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται κυρίως από το τελάρο όπου θα τοποθετηθεί το ψηφιδωτό. Για παράδειγμα δεν τοποθετούμε ΠΟΤΕ ασβέστη στο κονίαμα που προορίζεται για το μεταλλικό τελάρο γιατί ο ασβέστης είναι γνωστό ότι καταστρέφει τα μέταλλα και κυρίως το σίδηρο. Τα υλικά είναι: 1. Μαρμαρόσκονη . 2. Άμμος. Κατά προτίμηση ξανθή ή ποταμίσια. 3. Τσιμέντο κατά προτίμηση άσπρο. Το τσιμέντο το χρησιμοποιούμε εξ’ ανάγκης σε αντικατάσταση της ‘Θηραϊκής γης’. 4. Τουβλόσκονη (τριμμένο κεραμίδι). 5. Ασβέστη (πολτό). 6. Κόλλα (πλαστική). 7. Το τσμεντόχρωμα (φάβα). 8. Το κερί της μέλισσας. 9. Η παραφίνη. 10.Το κολοφώνιο. 

ΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΝΙΑΜΑΤΩΝ 

1. 2½ άμμο ξανθή. 2. 1½ μαρμαρόσκονη 3. ½ τουβλόσκονη 4. ½ άσπρο τσιμέντο 5. 1½ ποτήρι αδιάλυτη κόλλα (αν τα πιο πάνω υλικά στο σύνολό τους είναι ένας κουβάς των 10 κιλών) 6. ½ κουταλάκι του γλυκού τσιμεντόχρωμα. 

ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ 

Επαγγελματική Πένσα Ψηφιδωτού, Τσιμπίδα, Σφυρί για Μάρμαρα, Προστατευτικά Γυαλιά, Κόφτης Ψηφίδων με Μοχλό. 

Κατασκευή 

Τα βυζαντινά επιτοίχια ψηφιδωτά φιλοτεχνούνταν με άμεση τοποθέτηση των ψηφίδων πάνω σε ειδικά προετοιμασμένη επιφάνεια ασβεστοκονιάματος που αποτελείται από διάφορα στρώματα:

 1. Το κατώτερο στρώμα, πάχους 2,5 εκ., αποτελείται από ακοσκίνιστα υλικά: μαρμαρόσκονη, ασβέστη, τουβλόσκονη και κομμένο άχυρο, που δίνει όγκο στο κονίαμα, δένει τα υλικά μεταξύ τους και διευκολύνει την απορρόφηση της υγρασίας. 

Πριν στεγνώσει αυτό το κονίαμα, με την άκρη του μυστριού δημιουργούσαν πάνω του κυματιστές αυλακώσεις ώστε να κολλήσει το επόμενο στρώμα κονιάματος. 2. Το επόμενο στρώμα, πάχους 1,5 – 2 εκ., περιλαμβάνει τα ίδια υλικά κοσκινισμένα και με λεπτότερη σύνθεση. 3. Το τρίτο στρώμα, πάχους 1 – 1,5 εκ., έχει κοσκινιστεί δύο ή τρεις φορές και δεν περιέχει άχυρο.

Τα κονιάματα στερεώνονται μεταξύ τους με ισχυρά καρφιά με επίπεδα κεφάλια. Γενικώς το τρίτο στρώμα, που ήταν το στρώμα υποδοχής των ψηφίδων, βαφόταν με «κόκκινο της γης». Ο ψηφοθέτης δούλευε με προσχέδιο σε μονοχρωμία με καστανό ή μαύρο χρώμα. Στα βυζαντινά ψηφιδωτά οι ψηφίδες ήταν ανισομεγέθεις. Συνήθως πολύ μικρές ψηφίδες χρησιμοποιούσαν για τα πρόσωπα και γενικότερα τα γυμνά μέρη των μορφών, ενώ οι μεγαλύτερες στα ενδύματα και στον κάμπο της παράστασης. Όλες αυτές οι ψηφίδες εμφυτεύονταν μία μία πάνω στον φρέσκο σοβά με διαφορετικές κλίσεις, πράγμα που επέτρεπε την καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση του εξωτερικού φωτός. Εννοείται ότι η ψηφοθέτηση γινόταν τμηματικά και μερικές φορές διακρίνεται το σημείο ραφής των επιφανειών, αλλά το ενιαίο κοκκινωπό χρώμα πάνω στο σοβά εξασφάλιζε την ενότητα του συνόλου. Όπως είναι φανερό, πρόκειται για τεχνική πολυδάπανη και δύσκολη. 

Στην περίπτωση των φορητών ψηφιδωτών εικόνων, η τεχνοτροπία είναι ιδιαίτερα διαφορετική. Πάνω στο ξύλο απλώνεται ένα στρώμα κηρομαστίχης, στο οποίο εμφυτεύονται οι ψηφίδες. Το μέγεθος των ψηφίδων εδώ είναι αισθητά πιο μικρό από αυτό στα επιτοίχια και επδαπέδια ψηφιδωτά. Συχνά φτάνουν το μέγεθος του κεφαλιού της καρφίτσας. 

Κατά την 4η χιλιετία π.χ. στην Νότια Μεσοποταμία, στην περιοχή που κατοικούσαν οι Σουμέριοι, συναντάμε σε ναό της πόλης Ουρούκ (Βάρκα) την πρώτη μορφή διακόσμησης με "ψηφίδες" από κοχύλι, όνυχα και πηλό.

Στην Δυτική Μικρά Ασία το 8 π.χ. στην πόλη Γόρδιο της Φρυγίας σώζονται τα παλαιότερα δείγματα ψηφιδωτών δαπέδων με χονδροειδή χαλίκια. Αργότερα κατά τους υστεροκλασσικούς χρόνους συναντάμε στην Όλυνθο (Κασσάνδρα, Χαλκιδική) δάπεδα με περίπλοκα σχέδια, μυθολογικά συνήθως, με φυσικά βότσαλα άσπρα ή μαύρα. 

Κατά τον 2o π.X. αιώνα στην Πέργαμο (Μικρά Ασία) συναντάμε ψηφιδωτά με ψηφίδες από πέτρες, μάρμαρα, γυαλί σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων που σχεδόν μιμούνται την ζωγραφική (περιστέρια κύπελλο Σώσου)Από την Ελληνιστική Ανατολή διαδόθηκε το ψηφιδωτό στην Ιταλία και αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στην Πομπηία και Ρώμη. Οι Ρωμαίοι διακοσμούν δάπεδα και τοίχους σπιτιών, λουτρών και ναών ακολουθώντας μία 'μονόχρωμη' και απλοποιημένη τεχνική 

Στα Βυζαντινά χρόνια, η τέχνη του ψηφιδωτού παίρνει την καλύτερη μορφή της. Διακοσμούνται εκτός από δάπεδα, τοίχοι, θόλοι και προσόψεις ναών και παλατιών. Χρησιμοποιούνται ψηφίδες από μάρμαρο, φυσικές πέτρες, γυαλί χρωματιστό, ακόμα και χρυσός και ασήμι. (Ροτόντα - Θεσσαλονίκη)

Τα θέματα την εποχή αυτή ποικίλουν. Συναντάμε από μυθολογικά και διακοσμητικά στοιχεία θάλασσας, στεριάς, παραστάσεις κυνηγιού, προσώπων, αυτοκρατόρων και άλλα προσαρμοσμένα στις χριστιανικές πλέον αντιλήψεις ή σκηνές παρμένες από Παλαιά και Καινή Διαθήκη αργότερα κατά τον 9ο - 10ο - 11ο - 12ο αιώνα. (Αγία Σοφία - Κων/πολη)

 Κατά τον 14ο αιώνα μ.Χ. οι μορφές των ψηφιδωτών παραστάσεων απεικονίζονται στα πρότυπα της κλασσικής παράδοσης με τάσεις ζωγραφικής απόδοσης όσο και υψηλής ποιότητας στην τεχνική εκτέλεση. (Παμμακάριστος (Άγγελος) - Χριστός - Βάπτιση)

Η Μακεδονική Σχολή

                                                               

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, άνθισε κυρίως στην Μακεδονία με κέντρο την Θεσσαλονίκη και πέρασε και στη Σερβία.

Η Σχολή αυτή χαρακτηρίζεται για τον ρεαλισμό και την ελευθερία της.

Έχει ένταση, κίνηση και πλούσια χρωματολογία. 

Το πρόσωπο και τα ενδύματα είναι πλατειά φωτισμένα, γι' αυτό και την ονομάζουν «πλατειά τεχνοτροπία».

 Υποστηρίχθηκε η άποψη - χωρίς να είναι απόλυτο - ότι η τέχνη αυτή υπήρξε ιδιαίτερα συμπαθής στους λογίους, στις μορφωμένες τάξεις, τους αυλικούς.

Κύριοι εκφραστές της υπήρξαν ο Μανουήλ Πανσέληνος (ο οποίος αγιογράφησε το παρεκκλήσι του Αγίου Ευθυμίου Θεσσαλονίκης και το ναό του Πρωτάτου)

(Γι` αυτό ακριβώς το έργο του θεωρήθηκε δίκαια ο δημιουργός της "Μακεδονικής Σχολής" και παραλληλίστηκε από πολλούς με τον Τζιότο και το Ραφαήλ) Στο ίδιο χρονικό διάστημα, από το 1290-1300, που ο Τζιότο δούλευε στην Ασίζη και στην Φλωρεντία, ο Πανσέληνος ζωγράφιζε το εσωτερικό του Πρωτάτου.

ο Μιχαήλ Αστραπάς και ο αδελφός του Ευτύχιος, που αγιογράφησαν στη Σερβία, ο Γεώργιος Καλλιέργης κ.α.

Οι αγιογράφοι αυτοί ζωγράφισαν στο Άγιο Όρος: το Πρωτάτο και τα καθολικά των μονών Μεγίστης Λαύρας, Βατοπεδίου, Χιλανδαρίου, Παντοκράτορος, την Τράπεζα και τον Κοιμητηριακό ναό της Μονής Παντοκράτορος. Ονομαστά εργαστήρια της Μακεδονικής Σχολής υπήρχαν πολλά, αλλά πάνω από όλα στεκόταν το εργαστήριο του Πανσέληνου. 

Στην ίδια εποχή ανήκει και το απαράμιλλο σε τέχνη και ομορφιά μνημείο της Μονής της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη.

Η Μακεδονική Σχολή άκμασε τον 13ο-14ο αι.

Χαρακτηριστικά: 

 Έντονα και πλούσια χρώματα 

 Πλατιά σαρκώματα και φωτίσματα. 

 Διαγραφή των σωμάτων κάτω από τα ενδύματα. 

 Πλούσια πτυχολογία διακοσμημένη με θεαματική λεπτομέρεια. 

 Ένταση, κίνηση, ελευθερία, 

 Έντονη έκφραση της ψυχολογικής καταστάσεως των εικονιζόμενων προσώπων.

Οι συνθέσεις είναι πολυπρόσωπες, όλες οι μορφές κινούνται μέσα στο χώρο, ο οποίος είναι διευρυμένος και αποδίδεται με αξιοσημείωτο βάθος.

Στο Πρωτάτο οι τοιχογραφίες είναι αρκετά φθαρμένες αλλά μπορούν και μαρτυρούν την πνευματικότητα, και την υψηλή τεχνική κατάρτιση του καλλιτέχνη. Το διάχυτο φως στο πλάσιμο των χρωματικών τόνων, ροδαλών και πρασινωπών φωτοσκιάσεων, ο ρεαλισμός στην απόδοση μορφών και κινήσεων δίχως εμμονή στις λεπτομέρειες, το πολύ καλό σχέδιο και η συνθετική ικανότητα, ο σωστός καταμερισμός του χώρου, η δίχως αντιθέσεις ζεστή χρήση των χρωμάτων και τέλος η πλούσια διακοσμητικότητα ασπίδων, πανοπλιών και χιτώνων αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ζωγραφικής του Μανουήλ Πανσέληνου.

Όλο το έργο του Πανσέληνου, αλλά και όλων των άλλων βυζαντινών καλλιτεχνών, προβάλλει :  την διαχρονική παρουσία και την συνεχή μετεξέλιξη της ελληνικής τέχνης.  Την δυναμική και την ελληνικότητα της βυζαντινής τέχνης. 

Τα χρώματα στην βυζαντινή αγιογραφία

Πολλές φορές τα χρώματα στην αγιογραφία είναι αφύσικα 

π.χ. Κόκκινα άλογα , μπλε η μωβ βράχια που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα 

Αυτό βοηθά τον θεατή να μπει σε μια άλλη διάσταση , υπερκόσμια και πνευματική .

Το χρώμα βοηθά τον θεατή να ανιχνεύσει τα βαθύτερα μηνύματα της εικόνας.

Το λευκό :Σύμβολο του φωτός και της καθαριότητας 

Το μαύρο :Συμβολίζει το μυστήριο , το τέλος , τον θάνατο

Το μπλε :Την δροσερότητα και την διαύγεια  

Το πράσινο : Την ελπίδα 

Το κίτρινο :Την θεία δόξα και λαμπρότητα 

Το κόκκινο :Την φλόγα και την ζεστασιά του μυστηρίου 

Το γαλάζιο : Τις ακτίνες του θείου φωτός .

Συντήρηση της εικόνας του Αγίου Νικολάου

Χάρτινη εικόνα τοποθετημένη σε ακατέργαστο ξύλο με επίσης ξύλινη κορνίζα 

Μεγάλης συναισθηματικής αξίας για τους ιδιοκτήτες .Αυτός ηταν και ο λόγος καθαρισμού της .

Αρχικά εγινε ο απαραίτητος  καθαρισμός για την αφαίρεση των επικαθίσεων και της αιθάλης αλλά και του βερνικιού που είχε οξειδωθεί και είχε κιτρινίσει.

Το διάλυμα ακετόνης-whitespirit 1:1 αφαιρούσε τις επικαθήσεις αιθάλης.

 

Η ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΜΙΑΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Ένα  από τα στάδια της συντήρησης μιας παλαιάς εικόνας είναι ο καθαρισμός από τα παλιά και οξειδωμένα  βερνίκια , ρύπους , κεριά , νεότερες επεμβάσεις ...κ.λ.π.

 

Έργα ζωγραφικής

           

Η Αγία Μαρίνα

                                               Αγιογράφιση της εικόνας της Αγίας Μαρίνας 

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας. Η μητέρα της πέθανε λίγο μετά από τη γέννησή της. Ο πατέρας, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ανέθεσε την ανατροφή της σε μια χριστιανή γυναίκα. Η γυναίκα αυτή δίδαξε στην Αγία Μαρίνα τον χριστιανισμό.

Σε ηλικία 15 ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι ήταν χριστιανή. Ο πατέρας της την έδιωξε. Λίγο καιρό αργότερα ο έπαρχος Ολύμβριος έμαθε ότι η Αγία Μαρίνα ήταν χριστιανή. Αφού διέταξε να τη συλλάβουν και την ανέκρινε, της ανάγκασε να υποστεί σκληρά βασανιστήρια ώστε η Αγία Μαρίνα να απαρνηθεί την πίστη της, κάτι που δεν έγινε. Ο έπαρχος αποκεφάλισε την Αγία Μαρίνα.

Τα λείψανα της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στην Αθήνα, στον ναό της Αγίας Μαρίνας, ενώ η χείρα της βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.

 

Ο Άγιος Νικηφόφος

Αγιογράφηση της εικόνας του Αγιού Νικηφόρου .

Ο πατήρ Νικηφόρος (κατά κόσμο Νικόλαος Τζανακάκης) γεννήθηκε σ’ ένα ορεινό χωριό των Χανίων, στο Σηρικάρι.Σε ηλικία 13 ετών, έφυγε από το σπίτι του. Ο παππούς του που είχε αναλάβει να τον μεγαλώσει τον πήγε στα Χανιά να εργαστεί εκεί σ’ ένα κουρείο για να μάθει την δουλειά. Τότε εμφάνισε και τα πρώτα σημεία της νόσου του Χάνσεν δηλ. την λέπρα.Ο Νικόλαος όταν έγινε 16 ετών και όταν τα σημάδια της νόσου άρχισαν να γίνονται πιο εμφανή, για να αποφύγει τον εγκλεισμό του στην Σπιναλόγκα έφυγε με κάποιο καράβι για την Αίγυπτο.Ο Νικόλαος έφτασε στη Χίο το 1914 μ.Χ. σε ηλικία 24 ετών. Στο λεπροκομείο της Χίου, που ήταν ένα συγκρότημα με πολλά ομοιόμορφα σπιτάκια, υπήρχε το εκκλησάκι του Άγιου Λαζάρου, όπου φυλάσσονταν η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Υπακοής. Σ’ αυτόν τον χώρο άνοιξε το στάδιο των αρετών για τον Νικόλαο. Μέσα σε 2 χρόνια ο Άγιος Άνθιμος τον έκρινε έτοιμο για το αγγελικό σχήμα και τον έκειρε μοναχό με το όνομα ΝικηφόροΣε ηλικία 74 ετών, στις 4 Ιανουαρίου του 1964 μ.Χ., κοιμήθηκε ο πατήρ Νικηφόρος. Μετά την εκταφή, τα άγια του λείψανα ευωδίαζαν. Ο πατήρ Ευμένιος, και άλλοι πιστοί ανέφεραν πολλές περιπτώσεις, όπου έγιναν θαύματα με την επίκληση των πρεσβειών προς τον Θεό, του πατρός Νικηφόρου. Λαμπρό παράδειγμα και πρότυπο για όλους μας ο βίος του Οσίου Νικηφόρου, ήταν ευάρεστος στο Θεό διότι υπέμεινε πολλά. Για το λόγο αυτό και έχουμε πολλές μαρτυρίες: ότι ο Άγιος μας είχε δεχθεί από το Πανάγιο Πνεύμα το χάρισμα της διορατικότητας καθώς και πλήθος άλλων χαρισμάτων. Χρειάζεται επίσης να σημειώσομε ότι πλείστα είναι τα θαύματα που είναι καταγραμμένα καθώς μέχρι και σήμερα ο άγιος δίδει απλόχερα βοήθεια σε όποιον έχει ανάγκη. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα πολλά θαυμαστά που δεν θα έχουν έρθει στην επιφάνεια.