ΑΡΧΑΙΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΟΡΥΚΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΛΑΥΡΙΟ....

Στη Καμάριζα και στη Σούρεζα ( Δρυμός Σουνίου ) από το 3.000 π.χ. γινόταν ο καθαρισμός στην εξόρυξη μεταλλευμάτων και κυρίως στο ασήμι που αναπτύχθηκε οικονομικά το Κράτος....η ιστορία λέει ότι πρώτα το Λαύριο και μετά το Θορικό έφεραν στην επιφάνεια το ασήμι και τον σπάνιο ορυκτολογικό πλούτο.

 

 

Ανακαλύφθηκαν μοναδικά γλυπτά σε αρχαία ελληνική πόλη 2.300 ετών 

Έχουν την μορφή θαλάσσιου τέρατος της μυθολογίας

Το κεφάλι που ανακτήθηκε, ανήκει στο σύμπλεγμα της Σκύλλας και αναπαριστά την μορφή συντρόφου του Οδυσσέα. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

Η αρχαία πόλη Λαοδίκεια, στην Καρία της Μικράς Ασίας, ή Λαοδίκεια η Φρυγική, ή Λαοδίκεια ἐπὶ τῷ Λύκῳ, ιδρύθηκε στα νότια του ποταμού Λύκου τον 3ο αιώνα π.Χ.

Η Λαοδίκεια ιδρύθηκε στη θέση της παλαιότερης πόλης (αρχικά ονομαζόταν Διόσπολις, ή Πόλη του Διός και, στη συνέχεια Ροάς), από τον Αντίοχο Β’, βασιλιά της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, το 261-253, προς τιμή της συζύγου του, Λαοδίκης.

Κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης της σκηνής του θεάτρου της πόλης – που εντάσσονται στο πρόγραμμα «Κληρονομιά για το έργο της Λαοδίκειας στο μέλλον», του υπουργείου πολιτισμού της Τουρκίας, ανακαλύφθηκαν μοναδικά και χρωματιστά συμπλέγματα γλυπτών με την μορφή της Σκύλλας.

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας,  Mehmet Nuri Ersoy,  ανακοίνωσε την ανακάλυψη του συμπλέγματος γλυπτών στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης της σκηνής του θεάτρου της πόλης – που εντάσσονται στο πρόγραμμα «Κληρονομιά για το έργο της Λαοδίκειας στο μέλλον», του υπουργείου πολιτισμού της Τουρκίας, ανακαλύφθηκαν μοναδικά και χρωματιστά συμπλέγματα γλυπτών με την μορφή της Σκύλλας. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

Ο υπουργός Mehmet Nuri Ersoy δήλωσε:

«Στη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης της σκηνής του θεάτρου, στο πλαίσιο του προγράμματος: “Κληρονομιά για το έργο της Λαοδίκειας στο μέλλον”,  ανακαλύφθηκαν μοναδικά, χρωματιστά γλυπτά συμπλέγματος με τη Σκύλλα».

«Τα εξαιρετικά γλυπτά έχουν σπουδαία σημασία, καθώς είναι σπάνια έργα που αποδίδουν το στιλ της Ελληνιστικής Περιόδου και έχουν επιβιώσει έως σήμερα με τα χρώματά τους».

O υπουργός πολιτισμού της Τουρκίας, δήλωσε: “Τα εξαιρετικά γλυπτά έχουν σπουδαία σημασία, καθώς είναι σπάνια έργα που αποδίδουν το στιλ της Ελληνιστικής Περιόδου και έχουν επιβιώσει έως σήμερα με τα χρώματά τους”. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

Ο επικεφαλής της ανασκαφής, Δρ.Celal Şimşek, έδωσε τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με την ανακάλυψη των γλυπτών κατά τις εργασίες αποκατάστασης:

«Στις μελέτες, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι, ορισμένα από τ’ αγάλματα που ανήκαν στο κτίριο της σκηνής, παρέμειναν άθικτα, ενώ άλλα έσπασαν και πετάχτηκαν στα διάκενα κάτω από το κτίριο, καθώς έφτανε το τέλος των παγανιστικών πεποιθήσεων και η εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Το σημαντικότερο απ’ όλα τα αγάλματα, είναι το σύμπλεγμα της Σκύλλας. Το κεφάλι και το χέρι της Σκύλλας, τα οποία συνθέτουν το Τέρας της Σκύλλας,  το σώμα του Οδυσσέα, βασιλιά της Ιθάκης και Αχαιό ήρωα του Τρωϊκού Πολέμου, ο οποίος πιάστηκε ανάμεσα στα πόδια της τρομερής Σκύλλας και του επιτέθηκαν άγρια σκυλιά, δύο πάνω μέρη σωμάτων, ένα απ’ τα οποία είναι κεφάλι συντρόφου του Οδυσσέα, καθώς και η πλώρη του πλοίου, έχουν ανακτηθεί κατά τις εργασίες αποκατάστασης».

Tα δημιουργήματα αυτά, αποκαλύπτουν μία πολύ σημαντική εξέλιξη στον κόσμο της αρχαιολογίας, καθώς πρόκειται για ένα από τα πιο πρώιμα τεχνουργήματά της. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

«Παρόλα αυτά, το σύμπλεγμα που έχει αναγνωριστεί στο δυτικό θέατρο της Λαοδίκειας, ειδικά της ύστερης περιόδου της πρώτης Ελληνιστικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή την πρώιμη περίοδο του Αυγούστου, χρονολογείται από το 27 π.Χ. έως το 14 μ.Χ. και αποτελεί το πρώτο, αυθεντικό σύμπλεγμα της Ελληνιστικής περιόδου που έχει αναγνωριστεί σ’ ολόκληρο τον αρχαιολογικό κόσμο μέχρι σήμερα».

«Είναι εξαιρετικά σημαντικό, καθώς είναι το πιο πρώιμο σύμπλεγμα όλων των τεχνουργημάτων στον αρχαιολογικό κόσμο μέχρι σήμερα και έχει δημιουργεί σύμφωνα με το αυθεντικό».

«Η ανακάλυψη των χρωματιστών τμημάτων του συμπλέγματος, μας έδωσε μεγάλη χαρά».

Τα ευρήματα μαρτυρούν αδιαμφισβήτητα έναν σπουδαίο θρύλο που αφηγούνται τα Ομηρικά έπη της Οδύσσειας. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

«Έχουμε απτά δεδομένα που αφηγούνται τον θρύλο της Ομήρου Οδύσσειας»

«Από την άποψη αυτή, τα δημιουργήματα αυτά, αποκαλύπτουν μία πολύ σημαντική εξέλιξη στον κόσμο της αρχαιολογίας, καθώς πρόκειται για ένα από τα πιο πρώιμα τεχνουργήματά της, τα οποία ανακαλύπτουμε με αρχαιολογικά δεδομένα, τα οποία μαρτυρούν αδιαμφισβήτητα έναν σπουδαίο θρύλο που αφηγούνται τα Ομηρικά έπη της Οδύσσειας».

Ο καθηγητής Δρ. Şimşek, επισήμανε ότι το ελληνιστικό ύφος στο κεφάλι της Σκύλλας, είναι μοναδικό, με τον αυθεντικό της χρωματισμό που διατηρεί την ποιότητά του, εξηγώντας ότι, τα δάχτυλα του χεριού ταιριάζουν τέλεια στο κουπί του πλοίου που κρατά στο χέρι της η Σκύλλα.

Στην αρχαία πόλη της Λαοδίκειας, ανακαλύφθηκαν τμήματα ενός συμπλέγματος γλυπτού με τη μορφή της Σκύλλας. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

Επισημαίνει ότι, η έκφραση του πόνου που αποτυπώνεται στο πρόσωπο της μορφής από την άγρια Σκύλλα είναι πολύ ρεαλιστική και εξαιρετικής ποιότητας. Επίσης, ο Şimşek σημείωσε: «Επιπλέον, τα χρώματα της μορφής έχουν διατηρηθεί πολύ καλά, έχουν επιβιώσει έως σήμερα. Από την άλλη, το δάγκωμα του άγριου σκυλιού είναι επίσης, πολύ ρεαλιστικό».

«Είναι πιθανό, το σύμπλεγμα των γλυπτών να βρισκόταν στον δεύτερο όροφο του θεάτρου-εξ ου και η διατήρηση του χρώματος».=

Η έκφραση στο πρόσωπο της Σκύλλας είναι εξαιρετικά ρεαλιστική. Φωτογραφία: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας

Ιστορία από Enikos

Ο δρόμος των 500 μέτρων με τις σαρκοφάγους στην αρχαία ελληνική πόλη της Τίου

 

«Η λεωφόρος των νεκρών»: Ανακαλύφθηκε τεράστια νεκρόπολη σε αρχαία ελληνική πόλη – Ο δρόμος των 500 μέτρων με τις σαρκοφάγους

O χώρος της ρωμαϊκής νεκρόπολης στην αρχαία πόλη της Τίου, στην Μαύρη Θάλασσα. Φωτογραφία: Πρακτορείο ειδήσεων Anadolu

Η αρχαία ελληνική πόλη Τίος, σήμερα γνωστή ως Filyos, από το αρχαίο όνομα του ποταμού, βρίσκεται κοντά στις εκβολές του Βιλαίου (ή Φιλείου) ποταμού, στη δυτική άκρη των νότιων ακτών του Εύξεινου Πόντου, στον ποταμό Zongulak της σημερινής Τουρκίας.

Η Τίος, είναι η μοναδική αρχαία πόλη στις νότιες ακτές του Εύξεινου Πόντου, και δεν είχε ανασκαφεί μέχρι σχετικά πρόσφατα.

Ως πρώτοι κάτοικοί της, θεωρούνται οι Καύκωνες.

Τα αρχαϊκά χρόνια, στην Τίο ήρθαν νέοι άποικοι και, ιδρυτής της νέας πόλης, θεωρείται ότι ήταν ο ιερέας Τίος ο Μιλήσιος, τον 7^ο αιώνα π.Χ.

Η Τίος ήταν χτισμένη σε ιδανικό σημείο για κατοίκηση, σε ένα απ’ τα λιγοστά φυσικά λιμάνια στις νότιες ακτές του Εύξεινου Πόντου, με πρόσβαση μέσω ποταμού στην ενδοχώρα.

Το έδαφος της πεδιάδας, είναι πολύ εύφορο.

Οι ανασκαφές στη ρωμαϊκή νεκρόπολη της αρχαίας Τίου συνεχίζονται. Φωτογραφία: Πρακτορείο ειδήσεων Anadolu

Απαράμιλλη νεκρόπολη: Ένα οργανωμένο κοιμητήριο

Οι τριετείς ανασκαφές που αποσκοπούν στην αναβίωση της πόλης στην ελληνό-ρωμαϊκή νεκρόπολη στης αρχαίας Τίου, έφτασαν στο αποκορύφωμά τους.

Στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Filyos, στην πόλη Çaycuma της βόρειας Τουρκίας, διεξάγονται ανασκαφές με επικεφαλής τον καθηγητή Δρ. Şahin Yıldırım, και πρόεδρο του τμήματος ιστορίας της τέχνης του πανεπιστημίου του Bartin.

Η ομάδα του Yıldırım απαρτίζεται από 44 άτομα, τα οποία συμμετέχουν ενεργά στη διαδικασία της ανασκαφής.

Ο Yıldırım επισημαίνει την μοναδικότητα της νεκρόπολης, η οποία δεν συγκρίνεται με καμία άλλη αρχαία πόλη της περιοχής.

Ενδεικτικά, ανέφερε στην εφημερίδα Daily Sabah:

«Στις πρώτες ανασκαφές στην περιοχή, την οποία ονομάζουμε και ανατολική νεκρόπολη της Τίου, ανακαλύψαμε μία απέραντη νεκρόπολη, η οποία καλύπτει την μεγάλη περίοδο που ξεκινά από τα τέλη του 5^ου αιώνα π.Χ. και φτάνει έως τον 5^ο αιώνα μ.Χ.»

«Η αρχική ταυτότητα της νεκρόπολης, ανάγεται στον 1^ο και τον 3^ο αιώνα μ.Χ., δηλαδή, τη Ρωμαϊκή Περίοδο».

«Διαπιστώθηκε ότι, η περιοχή κατασκευάστηκε ως ένα οργανωμένο κοιμητήριο, το οποίο σχεδιάστηκε με δρόμους, στενάκια και αναβαθμίδες, δηλαδή σύμφωνα με τις προδιαγραφές μίας κανονικής πόλης».

Ο Yıldırım αναφέρθηκε στην αποκάλυψη ενός δρόμου έκτασης 500 μέτρων, στον οποίο ήταν στοιχισμένες σαρκοφάγοι και στις δύο του πλευρές.

Οι αρχαιολόγοι, ανακάλυψαν ταφικούς θαλάμους στις πλαγιές και τις κορυφές, οι οποίες θεωρείται ότι ανήκαν στους εύπορους κατοίκους της περιοχής.

Η περιοχή με τις σαρκοφάγους, χρονολογείται στον 2^ο και τον 3^ο αιώνα μ.Χ., και έχει αποκαλύψει πολλά τεχνουργήματα, τα οποία καταγράφηκαν από τη διεύθυνση του Μουσείου Karadeniz Ereğli.

«Μέχρι σήμερα, δεν έχουν βρεθεί παρόμοιες νεκροπόλεις αυτής της έκτασης, σε καμία αρχαία πόλη της Μαύρης Θάλασσας. Η περιοχή αυτή, κατέχει σπουδαία θέση στην αρχαιολογία της Τουρκίας και της Μαύρης Θάλασσας».

Σημερινή άποψη της Τίου. Φωτογραφία: Πρακτορείο ειδήσεων Anadolu

Το ρωμαϊκό οχυρό

Ο Yıldırım, επισήμανε την απουσία οχυρωματικών περιβόλων στις πόλεις της Μαύρης Θάλασσας της Ρωμαϊκής Εποχής, με αποτέλεσμα, οι λεηλασίες και οι αιχμαλωσίες, να είναι συχνό φαινόμενο.

Η ομάδα των αρχαιολόγων κατέγραψε στοιχεία που αποδεικνύουν ληστρικές επιδρομές, ειδικά από τις εισβολές των Γότθων.

Από τη νεκρόπολη, είχαν αφαιρεθεί πολύτιμα αντικείμενα ενώ αργότερα, οι Ρωμαίοι αποκατέστησαν τους τύμβους και συνέχισαν να χρησιμοποιούν τη νεκρόπολη.

Η παραπάνω παρατήρηση, παρείχε πολύτιμα στοιχεία για την κατανόηση του ιστορικού πλαισίου της θέσης των ευρημάτων.

Επίσης, η ανασκαφή αποκάλυψε ανθρώπινους σκελετούς στους τύμβους, οι οποίοι, όπως υποδηλώνει η αρχική ανθρωπολογική μελέτη, μπορεί να ανήκουν σε συγγενικά πρόσωπα.

Επιγραφές σε κάποιους ταφικούς θαλάμους, καταδεικνύουν επίσης, οικογενειακούς δεσμούς ανάμεσα στους θαμμένους ανθρώπους στη νεκρόπολη.

Επίσης, ο Yıldırım, επισήμανε ότι, κάποιοι από τους ταφικούς θαλάμους επαναχρησιμοποιήθηκαν από τους Βυζαντινούς κατά  τον 6^ο αιώνα, αποκαλύπτοντας τύμβους, επιτύμβιες στήλες και επιγραφές, οι οποίες παραπέμπουν σε εύπορες ρωμαϊκές οικογένειες:

Τονίζοντας τη σημασία των ευρημάτων, ο Yıldırım σημειώνει:

«Η αρχαία πόλη της Τίου, ιδρύθηκε από Έλληνες άποικους. Η αρχαία ελληνική πόλη της Τίου, σήμερα γνωστή ως Filyos, από το αρχαίο όνομα του ποταμού, θεωρείται ότι ιδρύθηκε από τον ιερέα Τίο τον Μιλήσιο, κατά τον 7^ο αιώνα π.Χ».

«Η ιστορία της ίδρυσής της, είναι συνυφασμένη με το χρονικό του ελληνικού αποικισμού, κατά τη διάρκεια του οποίου ιδρύθηκαν σημαντικά κέντρα του εμπορίου και του πολιτισμού, κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας».

«Σύμφωνα με ιστορικές περιγραφές, η Τίος πήρε τ’ όνομά της απ’ τον Τίο τον Μιλήσιο, γιο της Κυβέλης, ο οποίος θεωρείται ότι ίδρυσε την πρώτη αποικία. Η στρατηγική θέση της πόλης, στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, την ανέδειξε σε σημαντικό κέντρο ναυτιλίας και εμπορίου».

«Συν τω χρόνω, η Τίος αναπτύχθηκε και ευδοκίμησε, αποκτώντας σημαντικό ρόλο στις οικονομικές και πολιτισμικές ανταλλαγές της περιοχής».

«Την πλούσια ιστορία της Τίου αφηγούνται τα αρχαιολογικά της ευρήματα, τα οποία αποκαλύπτουν ένα συνδυασμό από ελληνικές, ρωμαϊκές και ύστερες βυζαντινές επιρροές».

Η Τίος ξεχωρίζει για τα στοιχεία του αρχιτεκτονικού και αστικού της σχεδιασμού, όπως χαρακτηριστικά είναι η απουσία οχυρωματικού περιβόλου κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Εποχής, η οποία την έκανε εύκολο στόχο εισβολών και ληστρικών επιδρομών, ιδιαίτερα από τους Γότθους.

Η πόλη επιβίωσε παρά τις προκλήσεις, ενώ αργότερα οι Ρωμαίοι αποκατέστησαν τις ζημιές και συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τη νεκρόπολή της.

Η αντοχή της Τίου φαίνεται και στα πλούσια αρχαιολογικά της ευρήματα, τα οποία αναδεικνύουν μία κοινότητα με ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, γεγονός που υποδηλώνεται τόσο από τις επιγραφές, όσο και από τις ανθρωπολογικές μελέτες των σκελετικών ευρημάτων.

‘Ιστορία από Enikos Newsroom