ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

  Αγιογράφηση της εικόνας Του Ιησού Χριστού ένθρονου  

Μέγεθος εικόνας :40Χ30 εκ.

Φορέας :Κόντρα πλακέ θαλάσσης 

Υπόστρωμα :Γ'άζα +ακρυλικός στόκος κράφτ

Ζωγραφική επιφάνεια : Χρωστικές με  ακρυλική ρητίνη 

Βρέθηκαν τεχνουργήματα ηλικίας 450.000 ετών – Τι αλλάζουν σε όσα ξέραμε για την ανθρώπινη ζωή στην περιοχή

 

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο σπήλαιο Ulukoy, ανέδειξαν τα πρώιμα σημάδια ανθρώπινης ζωής.

Μέσα σε μια σπηλιά, σε περιοχή γνωστή για την αρχαιολογική της σημασία, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τεχνουργήματα ηλικίας 450.000. Αυτά που διαπίστωσαν μπορεί  να αλλάξουν την κατανόησή μας για την πρώιμη ζωή των ανθρώπων της περιοχής.

Οι έρευνες γίνονται στην κοιλάδα Γκορς,  στο Κιζιλέπε, της πόλης Μαρντίν, στην Τουρκία. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα τεχνουργήματα στο σπήλαιο Ulukoy. Η ανασκαφή, με επικεφαλής ερευνητές από το πανεπιστήμιο Artuklu της πόλης Mardin (MAU), έφεραν στο φως στοιχεία που μπορούν να αλλάξουν τα όσα ξέραμε  για το πώς ζούσαν οι πρώτοι – πρώτοι άνθρωποι που κατοίκησαν στην περιοχή.

Αποκαλύπτοντας τα κατάβαθα της ιστορίας

Η σπηλιά, έχει 23 μέτρα μήκος και 16 μέτρα βάθος. Ήταν το κυρίαρχο σημείο ενδιαφέροντος των αρχαιολογικών ανασκαφών που απέβλεπαν στην ανακάλυψη των πιο πρώιμων σημείων ζωής. Σύμφωνα με τον επιστημονικό σύμβουλο της ανασκαφής, τον αναπληρωτή καθηγητή Ergul Kodas, οι επιφανειακές έρευνες έδειξαν ότι η σπηλιά περιείχε υπολείμματα της Παλαιολιθικής Εποχής, πάνω από 20.000 χρόνια πίσω, στο παρελθόν.

Η κοιλάδα Γκορς, στην Μαρντίν, έχει αναδείξει ιστορικά ευρήματα από την Ύστερη Ρωμαϊκή, την Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, την περίοδο των Σελτζούκων Τούρκων και τις Οθωμανικές περιόδους, ενώ ήταν το επίκεντρο πολλών αρχαιολογικών μελετών.

Η κοιλάδα Γκορς, στην Μαρντίν, ήταν ανέκαθεν επίκεντρο αρχαιολογικών μελετών (Φωτογραφία: ΑΑ)

Μετά από την επιφανειακή μελέτη που διεξήχθη με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Kodas, το 2002, ξεκίνησε μια σωστική ανασκαφή, υπό την αιγίδα του μουσείου Μαρντίν.  Η ανασκαφική ομάδα, την οποία απαρτίζουν αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι, εθελοντές φοιτητές, προχώρησε, στην πρώτη περίοδο των ανασκαφών, σε σημαντικές ανακαλύψεις που περιείχαν τεχνουργήματα ηλικίας 200.000 ετών.

Φέτος, η ομάδα έσκαψε ακόμη πιο βαθιά, αποκαλύπτοντας τεχνουργήματα από την Παλαιολιθική Εποχή, τα οποία υπολογίζεται ότι έχουν ηλικία 450.000 ετών. Ο Kodas εξήγησε ότι «Οι αρχικές έρευνες, μας οδήγησαν στην πεποίθηση ότι το σημείο χρονολογείται πριν από το 20.000 π.Χ».

Βαθύτερες ανασκαφές, έφεραν στο φως νέα στρώματα που επεξέτειναν σημαντικά το χρονικό αυτό όριο, αποκαλύπτοντας ότι το σημείο κατοικείτο και μέχρι πριν από 450.000 έως 500.000 χρόνια.

Τα νέα στρώματα και τα τεχνουργήματα που ανακαλύφθηκαν, σηματοδοτούν το τέλος της Αχελαίας Περιόδου.

Ματιά στην πρώιμη ανθρώπινη ζωή

Τα τεχνουργήματα που έχουν βρεθεί στο σπήλαιο Ulukoy, είναι κυρίως λίθινα και οστέινα, γεγονός που ρίχνει φως στη διατροφή και τον τρόπο ζωής των πρώτων κατοίκων της περιοχής. Ο Kodas τόνισε τη σημασία των ευρημάτων, παρατηρώντας ότι, παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες γύρω από τον πληθυσμό των ζώων και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της περιόδου.

Μεταξύ των ανακαλύψεων, βρέθηκαν λίθινα εργαλεία του πολιτιστικού συγκροτήματος  Acheulo-Yabrudian και ένα σύμπλεγμα αρχαιολογικών πολιτισμών στο Λεβάντε, στο τέλος της Κάτω Παλαιολιθικής Εποχής, τα οποία συνήθως βρίσκονται στην περιοχή του Λεβάντε και της Συρίας και τα οποία ανάγονται σε πάνω από 200.000 χρόνια πίσω.

Τα ευρήματα αυτά, μαζί με εκείνα της Αχελαίας Περιόδου, μαρτυρούν μια ευρύτερη πολιτιστική σύνδεση ανάμεσα στην νοτιοανατολική Ανατολία και τις διαδρομές που οδηγούν στην Αφρική.

Βιομηχανία Χουμάλ, η 1η στην Ανατολία

Μία από τις πιο καθοριστικές ανακαλύψεις, ήταν τα ευρήματα της βιομηχανίας Χουμάλ, μία παράδοση που,  μέχρι πρότινος, αναφέρεται μόνο στη Συρία. Είναι η πρώτη φορά που ανακαλύπτονται τεχνουργήματα του συγκεκριμένου είδους στην Ανατολία.

Ο Kodas εξήγησε: «Τα ευρήματα του σπηλαίου Ulukoy, μας έχουν προσφέρει εργαλεία που σχετίζονται με τη βιομηχανία Χουμάλ, ειδικά τα επιμήκη, σε σχήμα λεπίδας εργαλεία, φτιαγμένα από πυριτόλιθο ή οψιδιανό. Η ανακάλυψη επαληθεύει τις πολιτιστικές συνδέσεις ανάμεσα στην περιοχή αυτή και το πέρασμα στο Λεβάντε».

Η εξερεύνηση στο σπήλαιο Ulukoy

Το σπήλαιο Ulukoy είναι ξεχωριστό, ως το πρώτο σημείο της Βόρειας Μεσοποταμίας που υπόκειται αποκλειστικά σε Παλαιολιθική ανασκαφή. Ενώ η περιοχή έχει υποβληθεί σε πολλές Νεολιθικές μελέτες, η πρόσφατη, σηματοδοτεί ένα ξεχωριστό ορόσημο για την Παλαιολιθική μελέτη.

Η ανασκαφική ομάδα ανακάλυψε στην πρώτη περίοδο των ανασκαφών, τεχνουργήματα ηλικίας 200.000 ετών. (Φωτογραφία: ΑΑ).

Σύμφωνα με τον Kodas: «Έχουν πραγματοποιηθεί επιφανειακές μελέτες σ’ ολόκληρη την νοτιοανατολική Ανατολία, όμως το Ulukoy είναι η πρώτη ανασκαφή σε σπήλαιο αποκλειστικά αφιερωμένη στην Παλαιολιθική Εποχή».

«Τα υλικά που ήρθαν στο φως από την ανασκαφή αυτή, μας οδηγούν στην καλύτερη κατανόηση και άλλων, κοντινών οικισμών, κάνοντας τη συγκεκριμένη ανακάλυψη, πολύτιμη. Αν και έχουν πραγματοποιηθεί εκτεταμένες μελέτες στη Νεολιθική εποχή, στη Νοτιοανατολική Ανατολία, αυτή είναι πρώτη, ουσιαστική ανασκαφή της Παλαιολιθικής Εποχής».

Τα ευρήματα από τις αδιάλειπτες ανασκαφές είναι ανεκτίμητης αξίας, ενώ ο Kodas τονίζει τη σημασία της μελλοντικής έρευνας στην περαιτέρω εξερεύνηση και την κατανόηση του οικισμού και της περιοχής.  «Τα δεδομένα που έχουμε συλλέξει μέχρι στιγμής, είναι εξαιρετικής σημασίας, ενώ οι ανασκαφές που σχεδιάζουμε για τα επόμενα χρόνια, θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα το αρχαίο αυτό σημείο», εξηγεί.

Ο Kodas εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στο τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, το Κυβερνείο της πόλης Mardin, το περιφερειακό κυβερνείο του Kiziltepe και το μουσείο της Μαρντίν, για την υποστήριξή τους, η οποία οδήγησε στις ανακαλύψεις.

Πηγή :Enikos Newsroom

Αναβιώνει γυμναστήριο της Ελληνιστικής περιόδου ηλικίας 2.200 ετών σε μια από τις σημαντικότερες αρχαίες ελληνικές πόλεις της Ανατολίας

 

Εναέρια λήψη του αρχαίου συγκροτήματος στην Στρατονίκεια.

Στην «Πόλη των Μονομάχων» αναβιώνει ένα πανάρχαιο γυμναστήριο. Από τα σημαντικότερα μνημεία της Ελληνιστικής περιόδου, το συγκρότημα του γυμναστηρίου υπολογίζεται ότι είναι 2200 ετών.

Η «Πόλη των Μονομάχων», όπως είναι γνωστή η αρχαία Στρατονίκεια, στην επαρχία των Μούγλων, στη σημερινή Τουρκία, θεωρείται ότι είναι από τις σημαντικότερες αρχαίες πόλεις. Οι αδιάλειπτες εργασίες αναστήλωσης εκεί διεξάγονται στο πλαίσιο του προγράμματος «Κληρονομιά για το Μέλλον» υπό την αιγίδα του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.

Κέντρο σωματικής και νοητικής εκπαίδευσης

Ο καθηγητής Bilal Sogut, επικεφαλής των ανασκαφών στη Στρατονίκεια και τα Λαγινά, περιγράφει το γυμνάσιο ως μία από τις εμβληματικές δομές της αρχαίας πόλης. «Το γυμναστήριο δεν είναι απλώς ορόσημο της Στρατονίκειας. Είναι μια από τις μεγαλύτερες κατασκευές του αρχαίου κόσμου, με τεράστια σημασία», δήλωσε ο Sogut.

Οι εκτεταμένες προσπάθειες και εργασίες συντήρησης εστιάζουν στα βόρεια σημεία του γυμναστηρίου. «Αποκαλύπτουμε τομείς, όπως ο χώρος των λουτρών, οι αίθουσες εφαρμογής ελαίων, η αίθουσα της πούδρας και τα δωμάτια των νέων ανδρών. Εκεί, οι σπουδαστές, λάμβαναν νοητική και σωματική εκπαίδευση, ενώ εμείς αναγνωρίζουμε τη διάταξη των χώρων», εξηγεί ο Sogut.

Νέα ευρήματα στην πόλη των μονομάχων

Η ομάδα του εργάζεται στην ανασκαφή των μνημειακών κιονοστοιχιών και των στοών που περιχαράσσουν την περιοχή. Σύμφωνα με τον Sogut, σε κάθε τομέα του χώρου όπου πραγματοποιείται ανασκαφή, έρχονται στο φως ανακαλύψεις.

«Το γυμναστήριο (σ.σ. γυμνάσιο στα αρχαία ελληνικά) είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές δομές που έχουν χτιστεί στη διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου στην Ανατολία. Ανάγεται 2.200 χρόνια στο παρελθόν. Το μεγαλείο του είναι αντίστοιχο με το γυμνάσιο της Αιγύπτου, καθώς είναι στολισμένο με φύλλα άκανθου, ένα από τα δημοφιλέστερα διακοσμητικά μοτίβα της αρχαίας Ελληνικής αρχιτεκτονικής».

«Έχουμε αποκαλύψει κάποια εξαιρετικά δείγματα από κορινθιακούς κίονες, του δεύτερου αιώνα π.Χ.», εξήγησε ο καθηγητής, συμπληρώνοντας ότι το σημείο μοιάζει με σχολή αρχιτεκτονικής.

Εναέρια λήψη του γυμνασίου της Στρατονίκειας (Φωτογραφία: ΑΑ)

Το μέλλον της αποκατάστασης

Ο καθηγητής Sogut, τονίζει τον στόχο της αναδόμησης των βόρειων τοίχων  και των κιόνων του αρχαίου γυμναστηρίου, με τη χρήση αυθεντικών υλικών. Επιπλέον, οι εργασίες αποκατάστασης συνεχίζονται στην κοντινή πλατεία του χωριού, έναν χώρο που εμπεριέχει τα ιστορικά ίχνη των περιόδων από τα μπεηλίκια, των Οθωμανών και των Ρωμαίων.

Οι αδιάλειπτες εργασίες στη Στρατονίκεια, αποτελούν ένα βήμα μπροστά στην κατεύθυνση της διατήρησης της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ανατολίας, αναδεικνύοντας το μεγαλείο των αρχαίων πολιτισμών στις μελλοντικές γενιές.

Ιορδανία: Τάφος στην Πέτρα με 12 ανθρώπινους σκελετούς και αντικείμενα 2.000 ετών

 Ιορδανία: Ανακάλυψαν τάφο στην Πέτρα με 12 ανθρώπινους σκελετούς και αντικείμενα 2.000 ετών

Ιορδανία: Ανακάλυψαν τάφο στην Πέτρα με 12 ανθρώπινους σκελετούς και αντικείμενα 2.000 ετών

Έναν τάφο με 12 ανθρώπινους σκελετούς και αντικείμενα που εκτιμάται ότι είναι ηλικίας τουλάχιστον 2.000 ετών, ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι στην καρδιά της αρχαίας πόλης της Πέτρας, στην Ιορδανία.

Αρχαιολόγοι με επικεφαλής τον δρα Πιρς Πολ Κρίσμαν, εκτελεστικό διευθυντή του Αμερικανικού Κέντρου Έρευνας, ανακάλυψαν τον αρχαίο τάφο στο διάσημο τοπόσημο της Ιορδανίας Khaznah (Θησαυροφυλάκιο). Η αποστολή μελετούσε το θησαυροφυλάκιο μετά από χρόνια εικασιών ότι δύο τάφοι που είχαν εντοπιστεί κάτω από την αριστερή πλευρά του μνημείου το 2003 δεν ήταν οι μόνοι μυστικοί υπόγειοι νεκρικοί θάλαμοι. Η θεωρία αυτή παρέμενε -μέχρι σήμερα- ανεπιβεβαίωτη.

Νωρίτερα φέτος, ο Κρίσμαν και η ομάδα του χρησιμοποίησαν ραντάρ διείσδυσης εδάφους (GPR) ή γεωραντάρ -μια τεχνική τηλεπισκόπησης με τη χρήση παλμών ραντάρ για την ανίχνευση υπόγειων αντικειμένων- προκειμένου να διαπιστώσουν αν τα εδαφικά χαρακτηριστικά στα αριστερά, όπου βρέθηκαν οι αρχικοί τάφοι, ταιριάζουν με εκείνα στα δεξιά. Οι έρευνες αποκάλυψαν ισχυρές ομοιότητες μεταξύ των δύο πλευρών και ήταν η απόδειξη που χρειάζονταν για να εξασφαλίσουν άδεια από την κυβέρνηση της Ιορδανίας για ανασκαφές κάτω από το θησαυροφυλάκιο.

Ο Κρίσμαν επικοινώνησε με τον Τζος Γκέιτς, παρουσιαστή της εκπομπής «Expedition Unknown» του Discovery Channel. «Νομίζω ότι βρήκαμε κάτι», τον ενημέρωσε ο αρχαιολόγος.

Σύμφωνα με το CNN, παρουσία κινηματογραφικού συνεργείου, η ομάδα ανέσκαψε τον τάφο τον Αύγουστο. Αλλά η πραγματική έκπληξη ήταν αυτό που βρισκόταν μέσα στον τάφο. Ενώ πολλοί τάφοι που ανακαλύπτονται στην Πέτρα, αποδεικνύονται άδειοι ή συλημένοι, ο συγκεκριμένος ταφικός θάλαμος ήταν γεμάτος με άθικτους σκελετούς και εξαιρετικά διατηρημένα κτερίσματα από χαλκό, σίδηρο και κεραμικά.

Σύμφωνα με τον Κρίσμαν, ο άθικτος τάφος και τα ευρήματά του παράσχουν μια σπάνια εικόνα της ζωής των Ναβαταίων, αρχαίων Αράβων νομάδων που έζησαν στην έρημο κατά τη διάρκεια του τέταρτου αιώνα π.Χ. έως το 106 μ.Χ.

«Πρόκειται για μια εξαιρετικά σπάνια ανακάλυψη. Στους δύο αιώνες που η Πέτρα ερευνάται από τους αρχαιολόγους, δεν έχει βρεθεί κάτι τέτοιο», δήλωσε ο Γκέιτς. «Ακόμη και μπροστά σε ένα από τα πιο διάσημα τοπόσημα στον κόσμο, γίνονται ακόμη τεράστιες ανακαλύψεις».

Το Θησαυροφυλάκιο δέχεται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες ετησίως, ενώ έχει επίσης αξιοποιηθεί ως κινηματογραφικό σκηνικό, με πιο χαρακτηριστική την τοποθεσία του Αγίου Δισκοπότηρου στην ταινία του 1989 «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία».

Ιστορία από https://www.protothema.gr

 

                   Ανελκύεται αρχαίο ελληνικό πλοίο του 5ου αιώνα π.Χ. 

               Στο φορτίο του βρέθηκε το μυθικό μέταλλο της Ατλαντίδας

Οι αρχαιολόγοι έχουν αρχίσει να βγάζουν ξύλα από το πλοίο και να τα μεταφέρουν στην ξηρά.

Άρχισαν οι επίσημες εργασίες ανέλκυσης του ελληνικού πλοίου της κλασικής εποχής, γνωστού ως “Γέλα ΙΙ”. Η ανακάλυψη του ναυαγίου θεωρείται πολύ σημαντική, γιατί σε αυτό το πλοίο βρέθηκαν για πρώτη φορά κομμάτια (πλινθώματα) ορείχαλκου. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο ορείχαλκος προέρχεται από τη θρυλική πόλη της Ατλαντίδας.

Ο Πλάτωνας στον Κριτία αναφέρει ότι οι κάτοικοι της μυθικής Ατλαντίδας γνώριζαν τον «ἐκ γῆς ὀρυττόμενον» ορείχαλκο, που έλαμπε σαν φωτιά («πυρώδης») και ήταν το πιο πολύτιμο μέταλλο μετά τον χρυσό. Στο ίδιο κείμενο αναφέρεται πως τα τείχη της ακρόπολης και το εσωτερικό του ναού του Ποσειδώνα στην Ατλαντίδα ήταν επενδυμένα με ορείχαλκο.

Το ναυάγιο βρίσκεται στο βυθό της θάλασσας στην περιοχή Μπουλάλα, κοντά στο λιμάνι της Γέλας στη Σικελία, και έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων από τότε που το εντόπισε για πρώτη φορά, ένας ντόπιος δύτης, το 1990.

Η ανέλκυση του αρχαίου πλοίου γίνεται στο πλαίσιο κοινής προσπάθειας, υπό την αιγίδα του ιδρύματος για την Εποπτεία της Θάλασσας (Soprintendenza del Mare) της Σικελίας, σε συνεργασία με εξειδικευμένες εταιρείες, όπως η Atlantis of Monreale και  Cosiam of Gela. Ο προϋπολογισμός του έργου, ανέρχεται περίπου στα 500.000 ευρώ και οι υποβρύχιες αρχαιολογικές εργασίες αναμένεται να διαρκέσουν περίπου 270 ημέρες.

Οι ράβδοι από ορείχαλκο (Φωτογραφία: Sebastiano Tusa / Soprintendenza del Mare-Regione Sicilia).

H σημασία της ανακάλυψης

Ο Francesco Paolo Scarpinato,  περιφερειακός σύμβουλος του ιδρύματος για την πολιτιστική κληρονομιά και τη σικελική ταυτότητα, τόνισε τη σημασία των εργασιών για την πόλη της Γέλα και των περιχώρων της, τονίζοντας ότι, η θάλασσα στο σημείο αυτό έχει αποδώσει πολλούς, ανεκτίμητης αξίας αρχαιολογικούς θησαυρούς, συντελώντας στην αναδόμηση της τοπικής ιστορίας.

Η ανακάλυψη αυτού του δεύτερου πλοίου συμπληρώνει το «Γέλα Ι», ένα άλλο πλοίο που βρέθηκε στην ίδια περιοχή, ενισχύοντας σημαντικά την πολιτιστική και τουριστική κληρονομιά της περιοχής.

Σε συνεργασία με την εποπτεία για την πολιτιστική κληρονομιά της Caltanissetta και του αρχαιολογικού πάρκου της Γέλα, οι πρώτες δραστηριότητες συντήρησης, σταθεροποίησης και αποκατάστασης για το “Gela II” θα πραγματοποιηθούν στις εγκαταστάσεις του μουσείου στο Bosco Littorio, έναν χώρο που έχει ήδη φιλοξενήσει την έκθεση του πρώτου πλοίου, “Γέλα I”, πέρυσι.

Το κέντρο αυτό θα διαδραματίσει και πάλι βασικό ρόλο στη διατήρηση των υλικών και αντικειμένων που θα ανελκυστούν.

Το «Γέλα II» αποτέλεσε το αντικείμενο μιας αρχικής συστηματικής έρευνας το 1995, και από τότε, οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει σημαντικά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων ήταν κορινθιακά κράνη και ποσότητες (πλινθώματα) ορείχαλκου σε ράβδους που σήμερα αποτελούν μέρος της μόνιμης συλλογής του Αρχαιολογικού Μουσείου στην Γέλα.

Αυτή η νέα ανακάλυψη, απορρέει από τη συνεργασία του Λιμεναρχείου της  πόλης και της εταιρείας Eni Rewind. O Roberto La Rocca ηγείται του προγράμματος ως διευθυντής επιχειρήσεων, ενώ ο Pietro Selvaggio, είναι ο υπεύθυνος για τη διαδικασία.

Το έργο αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την ενίσχυση της υποβρύχιας κληρονομιάς της Σικελίας, με στόχο την αναβάθμιση του πολιτιστικού τουρισμού στην περιοχή. Τα πρώτα στάδια της υποβρύχιας  ανασκαφών ξεκίνησαν τον Ιούλιο, όταν ανακαλύφθηκαν τα λείψανα από το κουφάρι του πλοίου και το φορτίο του.

Τμήματα της ξυλείας του σκάφους μεταφέρονται στο Μουσείο (Πηγή: Emma Salvo / Soprintendenza del Mare).

Το πλοίο, το οποίο έχει μήκος περίπου 15 μέτρα και πλάτος 5 μέτρα, ανακαλύφθηκε σε βάθος 6 μέτρων και θα μεταφερθεί για αποκατάσταση στο μουσείο στο οποίο θα εκτίθεται στο εξής.

Η διαχείριση των ευρημάτων

Αναμένεται ότι τις προσεχείς ημέρες, θα ολοκληρωθεί η αποσυναρμολόγηση και ανάσυρση των ευρημάτων του πλοίου, με σκοπό την έναρξη της διαδικασίας αποκατάστασης στα εργαστήρια του Bosco Littorio, βασικού χώρου στο Parco Archaeologico di Gela.

Αφού ολοκληρωθούν όλες οι εργασίες, το «Γέλα II» θα αποτελέσει κεντρικό έκθεμα στο Museo delle Navi di Gela. Η έκθεσή του θα ενισχύσει τις πολιτιστικές και εκπαιδευτικές προσφορές της περιοχής.

 Πηγή : από Enikos Newsroom