Το αρχαιότερο σπίτι της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου βρίσκεται στον Θορικό

 Το σπίτι της Εποχής του Σιδήρου χρονολογείται στον 10ο π.Χ. αιώνα

Ένα από τα παλαιότερα σπίτια της Εποχής του Σιδήρου στην Ελλάδα ανακαλύφθηκε πρόσφατα από τους αρχαιολόγους στον Θορικό κοντά στην πόλη του Λαυρίου.

Η ανακάλυψη του μοναδικού αυτού οικήματος από την Εποχή του Σιδήρου στον Θορικό, έγινε από ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Göttingen, στο πλαίσιο του Thorikos Archaeological Project Gent-Göttingen. Δεδομένου ότι δεν έχουν ανακαλυφθεί ποτέ κτιριακές κατασκευές αυτής της περιόδου στην Αττική, αυτό το εύρημα παρέχει νέα εικόνα της πρώιμης ιστορίας της Ελλάδας.

Το αρχαίο χωριό βρίσκεται κοντά σε ένα ιστορικό ορυχείο αργύρου. Η περιοχή φιλοξενεί μυκηναϊκούς θόλους και έναν κλασικό οικισμό με σπίτια, επιχειρήσεις, ναούς και νεκροταφεία.

Το 2019 ανακαλύφθηκε μια ακάλυπτη γωνία τοίχου που, με την πρώτη ματιά, φαινόταν να δείχνει ένα παραδοσιακό κτήριο τάφου. Ωστόσο, πρόσθετη έρευνα έδειξε ότι επρόκειτο για κτίσμα από τον 10ο έως τον 9ο αιώνα π.Χ., όχι για τόπο ταφής. Οι ερευνητές εξέτασαν το μέγεθος του κτιρίου τον τελευταίο χρόνο και εντόπισαν πέντε έως έξι δωμάτια. Πολυάριθμες πέτρες υπήρχαν στο μεγαλύτερο δωμάτιο, που κάποτε θα μπορούσε να ήταν μια πλακόστρωτη αυλή.

To οίκημα της πρώιμης Εποχής του Σιδήρου στον Θορικό [φωτ.: Πανεπιστήμια Γάνδης και Γκέτινγκεν / Βελγική Σχολή Αθηνών]

Το αρχαίο χωριό όπου αποκαλύφθηκε το σπίτι της εποχής του σιδήρου ήταν μόλις 20 μέτρα πάνω από την ακτή, κάτι που δεν δείχνει άμεση απειλή από το νερό. Το ασφαλέστερο οροπέδιο στην κορυφή του λόφου ήταν πάνω από 100 μέτρα ύψος και κατοικήθηκε μόλις τον 8ο αιώνα π.Χ.. Η γεωφυσική έρευνα αποκάλυψε έναν τάφο του 5ου αιώνα π.Χ. στη νοτιοανατολική πλαγιά.

Πρόσθετες επιστημονικές έρευνες θα ρίξουν φως στο κατά πόσον πραγματοποιήθηκε αναπαραγωγή ζώων στην τοποθεσία και εάν το μεταλλεύμα αργύρου, το οποίο είναι αρκετά πρότυπο στην περιοχή, εξορύχθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Το θέατρο του Θορικού χρονολογείται στο τέλος της Αρχαϊκής εποχής

Ο Θορικός είναι ένας σχεδόν ξεχασμένος αρχαιολογικός χώρος, όπου στέκει ακόμα περήφανο το παλαιότερο γνωστό θέατρο που υπάρχει, ακριβώς βόρεια της αρχαίας μεταλλευτικής πόλης του Λαυρίου και ανατολικά της Αθήνας. Το θέατρο του Θορικού χρονολογείται στο τέλος της αρχαϊκής εποχής μεταξύ 525 και 480 π.Χ..

Δεν είναι όμως αυτή η μόνη της διάκριση. Σε αντίθεση με τα ελληνικά θέατρα που κατασκευάστηκαν σε μεταγενέστερες εποχές, είναι ελλειπτικό αντί κυκλικό και έχει ορθογώνια αντί κυκλική σκηνή. Με είκοσι μία σειρές καθισμάτων, το θέατρο είχε εντυπωσιακή χωρητικότητα 4.000 ατόμων όταν κατασκευάστηκε.

Το αρχαίο θέατρο του Θορικού

την αρχαιότητα, το Λαύριο φημιζόταν για τα πλούσια ορυχεία αργύρου του, τα οποία είναι μερικά από τα παλαιότερα στον κόσμο. Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει στοιχεία εξόρυξης στην περιοχή που χρονολογούνται από το έτος 3.200 π.Χ.. Από αυτούς τους πόρους αργύρου απέκτησε η Αθήνα μεγάλο μέρος του πλούτου της κατά την Κλασική Περίοδο. Αυτός ο πλούτος συνέχισε να χρηματοδοτεί τον τεράστιο στόλο της Αθήνας, που ανερχόταν σε διακόσιες τριήρεις, επιτρέποντας στην Αθήνα να γίνει η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στον αρχαίο κόσμο.

Υπάρχουν ενδείξεις για εξόρυξη μολύβδου εκεί που ξεκίνησε την 3η χιλιετία π.Χ. και για ασήμι που ξεκίνησε το 1500 π.Χ.. Το κέντρο της αρχαίας πόλης και η ακρόπολη της βρίσκονται στο λόφο Βελατούρι δίπλα στο θέατρο.

Αρχαίος Θορικός | O αρχαίος δήμος της Ακαμαντίδας φυλής | Ancient Thorikos - YouTube

πηγή :www.ligo.gr

 

Η ολοσχερή καταστροφή της Θήβας από τον Μέγα Αλέξανδρο, το 335 π.Χ.

 

                             Αποφασισμένοι να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της πόλης

Ηρθε στο φως τυχαία το 2002, λίγο έξω από το κέντρο της Θήβας, εκεί όπου ήταν κάποτε η Καδμεία Ακρόπολη της αρχαίας πόλης. Επρόκειτο κατ’ αρχήν για μια εντυπωσιακή ελληνιστική οικία του 3ου αιώνα π.Χ., στη γωνία της οποίας όμως εντοπίστηκε και ένα αρχαιότερο, μικρότερο κτίσμα που χρονολογήθηκε μετά τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Αυτό ήταν σκεπασμένο από πυκνό στρώμα στάχτης και περιείχε αρκετά σπασμένα κινητά αντικείμενα. Και ενώ τα αντικείμενα παρέμειναν σε αποθήκες για περίπου 20 χρόνια, φαίνεται πως μαζί με τον χώρο εντοπισμού τους αποτελούν το πρώτο ταυτισμένο ανασκαφικό εύρημα που συνδέεται με ένα δραματικό γεγονός της ιστορίας της αρχαίας πόλης: την ολοσχερή καταστροφή της Θήβας από τον Μέγα Αλέξανδρο τον Αύγουστο του 335 π.Χ.

«Πρόκειται για θραύσματα αντικειμένων καθημερινής χρήσης, όπως μαγειρικά σκεύη, αγγεία πόσης, αγνύθες και υφαντικά βάρη αργαλειού, κωδωνίσκοι και λυχνάρια για τα παιδιά της οικογένειας, καθώς και τμήματα κεραμίδων της στέγης που είχε καταρρεύσει», λέει στην «Κ» η Κυριακή Καλλιγά, αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Βοιωτίας. «Μαζί με το σημείο όπου βρέθηκαν –τη γωνία ενός δωματίου, η οποία δεν είναι πάνω από 2-3 τετραγωνικά– θεωρούμε ότι αποτελούν το πρώτο ανασκαφικό στρώμα που ταυτίζεται με την καταστροφή της Θήβας από τον Μέγα Αλέξανδρο», συνεχίζει η αρχαιολόγος. «Και δείχνουν την “εξαΰλωση” που υπέστησαν ακόμη και τα πιο απλά νοικοκυριά της πόλης. Δεν μιλάμε για ένα δημόσιο κτίριό της, από εκείνα που καταστρέφονται συμβολικά για να την υποδουλώσουν. Οι επιτιθέμενοι ήταν αποφασισμένοι να εξαφανίσουν κάθε ίχνος κατοίκησης».

Η καταστροφή της πόλης ήταν η απάντηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην απόφαση των Θηβαίων να αποκηρύξουν τη συνθήκη που είχαν υπογράψει με τον Μακεδόνα βασιλιά. Μάλιστα, ο ίδιος έσπευσε αστραπιαία στην περιοχή από την Ιλλυρία. «Κατέβασε το στράτευμά του μέσα σε 14 ημέρες, πράγμα πρωτόγνωρο αν σκεφτούμε ότι ήδη πολεμούσαν και ήταν κουρασμένοι. Οι Θηβαίοι ξύπνησαν και τους είδαν έξω από την πόλη. Δεν πρόλαβαν ούτε οι αγγελιαφόροι να τους ειδοποιήσουν. Υπήρχαν και φήμες ότι ο Αλέξανδρος είχε σκοτωθεί στους Ιλλυριούς – όταν τον είδαν είπαν ότι είναι κάποιος άλλος. Δεν μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι ένας στρατός 30.000 ατόμων, χώρια τους ιππείς, είχε κατέβει τόσο σύντομα χωρίς να κάνει αισθητή την παρουσία του και να ανανεωθεί».

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι στην καταστροφή το μεγαλύτερο μένος έδειξαν οι Βοιωτοί σύμμαχοι των Μακεδόνων (Ορχομένιοι, Θεσπιείς και Πλαταιείς), οι οποίοι είχαν δει τις πόλεις τους να ισοπεδώνονται από τους Θηβαίους. Εκείνοι απαίτησαν την πλήρη ισοπέδωσή της. Εξαιρέθηκαν τα ιερά της πόλης και η οικία του ποιητή Πινδάρου, ενώ, δύο δεκαετίες αργότερα, η πόλη ανοικοδομήθηκε, με εκείνη την εντυπωσιακή ελληνιστική οικία που βρέθηκε το 2002 στην Θήβα να αποτελεί τεκμήριο αυτού του εγχειρήματος. «Θεωρούμε, λοιπόν, ότι μέσα σε λίγα τετραγωνικά βρήκαμε δύο κομβικές στιγμές της ιστορίας της πόλης: την καταστροφή της και την ανακατασκευή της 20 χρόνια αργότερα», λέει η κ. Καλλιγά.

Στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσιάζεται ένα μικρό μέρος των θραυσμάτων που ταυτίζονται με την καταστροφή της Θήβας. Θα ακολουθήσει κάποια επιστημονική δημοσίευση; «Το θεωρώ υποχρέωσή μου», απαντά η Κυριακή Καλλιγά, «όσο μικρό και αν είναι το εύρημα».

Η διάλεξη της Κυριακής Καλλιγά θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 1 Μαρτίου στο πλαίσιο διεθνούς συνεδρίου που ξεκινάει σήμερα για τη μάχη της Χαιρώνειας στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

Πηγή: Ν. Ζώης, Καθημερινή